DWANAŚCIORO WSPANIAŁYCH – poznajcie Igora Andrzejewskiego!
Zapraszamy na wyjątkową audycję „Dwanaścioro Wspaniałych”, którą poprowadzi Edyta Skwira.
Tym razem przedstawimy Wam niezwykłego chłopca – 15-letniego Igora Andrzejewskiego, od którego bije dobro, wrażliwość i serdeczność. ![]()
Igor został jednogłośnie wybrany Wspaniałym Dzieckiem Kwietnia w konkursie organizowanym przez Stowarzyszenie Polonia Polanie i Radio Cenzura.
Są ludzie, których nie trzeba długo znać, by dostrzec, że mają w sobie coś wyjątkowego. Wystarczy chwila, jedno spojrzenie, kilka słów czy drobny gest, by poczuć, że ich serce jest pełne dobra. Igor jest właśnie takim młodym człowiekiem.
Kim jest Igor? Co sprawia, że zasłużył na tak wyjątkowe wyróżnienie? Jaką historię kryje jego uśmiech i wrażliwe serce?
O tym wszystkim opowiemy Wam podczas naszego spotkania.
Poznajcie Igora Andrzejewskiego – chłopca, od którego bije dobro. Bo świat staje się piękniejszy dzięki takim młodym ludziom!
play_arrow
DWANAŚCIORO WSPANIAŁYCH – Igor Andrzejewski Edyta Skwira
Igor – chłopak, od którego bije dobro
Igor Andrzejewski, piętnastoletni chłopiec, został jednomyślnie okrzyknięty
Wspaniałym Dzieckiem Kwietnia w konkursie prowadzonym przez Stowarzyszenie
Polonia Polanie i Radio Cenzura. Są ludzie, których nie trzeba długo znać, żeby poczuć, że mają w sobie coś
wyjątkowego. Wystarczy ich uśmiech, sposób, w jaki patrzą na drugiego człowieka, albo drobny gest, który mówiąc niewiele, mówi o nich wszystko. Taki jest Igor. Pogodny, uśmiechnięty, pełen energii i pomysłów. Chłopak, który chce poznawać
świat, ale jeszcze bardziej chce, aby ludziom wokół niego było dobrze. Pomaganie
innym nie jest dla niego wielkim hasłem. Jest czymś naturalnym, co po prostu wynika
z jego charakteru. Igor od najmłodszych lat kocha aktywność. Na rower wsiadł, kiedy miał zaledwie
dwa lata. Cztery lata później rozpoczął przygodę z pływaniem. Dziś nie jest już tylko
dobrym pływakiem – przeszedł również specjalistyczne szkolenie i może ratować
życie innych. To niezwykłe, że chłopak w jego wieku nie myśli wyłącznie o własnych
sukcesach, ale zdobywa umiejętności, które mogą kiedyś komuś uratować życie. Sport jest ważną częścią jego codzienności. Taekwondo i kickboxing stały się dla
niego czymś znacznie więcej niż treningiem. To dyscyplina, konsekwencja, praca nad
sobą i odpowiedzialność. Igor osiągał w tych sportach bardzo wiele, zdobywając
liczne sukcesy, również na arenie światowej. Dziś sam potrafi przekazywać swoją
wiedzę innym – jest trenerem zarówno taekwondo, jak i kickboxingu. Jedno z jego osiągnięć nabrało jednak szczególnego znaczenia. Medal zdobyty
podczas Mistrzostw Świata, zamiast pozostać pamiątką na półce, Igor oddał
przyjacielowi, który odszedł. Włożył go do jego trumny. Trudno znaleźć słowa, które opisałyby taki gest. To nie był już medal. Stał się
symbolem przyjaźni, pamięci i ogromnego serca chłopca, który potrafił zrezygnować
z czegoś dla siebie ważnego, aby ofiarować to komuś, kogo kochał. Igor ma w sobie niezwykłą ciekawość świata. Fascynuje go człowiek i jego ciało. Chce w przyszłości zostać neurochirurgiem. Już dziś poznaje anatomię, interesuje się
masażem i uczy się pracy z ludzkim ciałem. Czasem jego rodzice stają się jego
„pacjentami”, na których z ogromnym zaangażowaniem ćwiczy poznawane techniki. A kiedy nie zgłębia tajemnic ludzkiego organizmu, można znaleźć go w zupełnie
innym świecie. Igor uwielbia gotować, jeździ konno, interesuje się surfingiem, czyta
mangę, ogląda anime i potrafi z ogromną cierpliwością budować konstrukcje z
klocków LEGO. Jego dom jest zresztą miejscem równie niezwykłym jak on sam. Igor kocha zwierzęta
i razem z rodziną stworzył w domu prawdziwy mały świat egzotycznych stworzeń. Ma też wiele innych pasji, które pokazują, jak szerokie są jego zainteresowania i jak
ogromną potrzebę poznawania ma w sobie.
Muzyka pojawiła się w jego życiu w szczególnym momencie. Kiedy przeżywał
żałobę po śmierci ukochanego dziadka, rozpoczął naukę gry na pianinie. Być może
właśnie dlatego muzyka stała się dla niego czymś więcej niż nauką kolejnej
umiejętności. Stała się sposobem przeżywania emocji i radzenia sobie z trudnym
czasem. Bardzo ważne miejsce w jego życiu zajmuje również polskość. Igor wyrasta w
rodzinie, która pielęgnuje polskie tradycje, zwyczaje i wartości. Polska nie jest dla
niego jedynie krajem, z którego pochodzi jego rodzina. Jest częścią jego tożsamości. Razem z bliskimi śpiewa w chórze, uczestniczy w życiu rodzinnym i pielęgnuje to, co
zostało przekazane przez poprzednie pokolenia. Jest również człowiekiem głęboko wierzącym. Wiara daje mu siłę, pomaga
przechodzić przez trudniejsze chwile i jest ważną częścią jego codzienności. Mimo tylu zainteresowań, treningów, sukcesów i planów Igor pozostaje przede
wszystkim bardzo dobrym uczniem i kolegą. Jest pomocny, zaangażowany i potrafi
zauważyć drugiego człowieka. Nie potrzebuje wielkich słów, żeby pokazać, że mu
zależy. A nad wszystkim tym jest rodzina. To właśnie rodzina jest dla Igora jednym z najważniejszych miejsc na świecie. Szczególną miłością darzy swoją mamę. W jego opowieściach, planach i
codzienności widać, jak ważna jest dla niego. To ona jest częścią jego świata, bez
której trudno wyobrazić sobie jego życie. Patrząc na Igora, można odnieść wrażenie, że jego największym talentem wcale nie
jest sport, muzyka, gotowanie czy niezwykła łatwość uczenia się nowych rzeczy. Jego
największym talentem jest serce dla drugiego człowieka. Ma w sobie coś bardzo rzadkiego – połączenie siły i delikatności. Potrafi walczyć na
macie, zdobywać medale i prowadzić treningi, a jednocześnie ma w sobie ogromną
czułość, empatię i potrzebę niesienia dobra. Jego uśmiech mówi wiele. Jest szczery, jasny i pełen ciepła. Kiedy Igor się uśmiecha, trudno nie uśmiechnąć się razem z nim. Być może właśnie dlatego tak łatwo uwierzyć w jego marzenia o przyszłości. Jeśli
zostanie neurochirurgiem, będzie pomagał ludziom. Jeśli pozostanie przy sporcie, będzie kształtował młodych zawodników. Jeśli będzie gotował, nakarmi tych, których
kocha. Jeśli będzie grał na pianinie, być może znów będzie potrafił opowiedzieć
muzyką o tym, czego nie da się powiedzieć słowami. A jeśli kiedyś sam założy rodzinę, można przypuszczać, że będzie człowiekiem, dla
którego najważniejsze będą bliskość, troska i bezpieczeństwo jego najbliższych. Igor ma dopiero swoją własną drogę przed sobą. Ma jeszcze mnóstwo miejsc do
zobaczenia, rzeczy do odkrycia i marzeń do spełnienia. Ale jedno już dziś wydaje się
pewne.
Niezależnie od tego, dokąd zaprowadzi go życie, będzie zabierał ze sobą to, co jest w
nim najcenniejsze – dobro, które potrafi dawać innym. I właśnie dlatego Igor jest jednym z tych chłopców, których nie zapomina się łatwo. Są ludzie, których nie trzeba długo znać, żeby poczuć, że mają w sobie coś
wyjątkowego. Wystarczy ich uśmiech, sposób, w jaki patrzą na drugiego człowieka, albo drobny gest, który mówiąc niewiele, mówi o nich wszystko. Taki jest Igor. Pogodny, uśmiechnięty, pełen energii i pomysłów. Chłopak, który chce poznawać
świat, ale jeszcze bardziej chce, aby ludziom wokół niego było dobrze. Pomaganie
innym nie jest dla niego wielkim hasłem. Jest czymś naturalnym, co po prostu wynika
z jego charakteru. Igor od najmłodszych lat kocha aktywność. Na rower wsiadł, kiedy miał zaledwie
dwa lata. Cztery lata później rozpoczął przygodę z pływaniem. Dziś nie jest już tylko
dobrym pływakiem – przeszedł również specjalistyczne szkolenie i może ratować
życie innych. To niezwykłe, że chłopak w jego wieku nie myśli wyłącznie o własnych
sukcesach, ale zdobywa umiejętności, które mogą kiedyś komuś uratować życie. Sport jest ważną częścią jego codzienności. Taekwondo i kickboxing stały się dla
niego czymś znacznie więcej niż treningiem. To dyscyplina, konsekwencja, praca nad
sobą i odpowiedzialność. Igor osiągał w tych sportach bardzo wiele, zdobywając
liczne sukcesy, również na arenie światowej. Dziś sam potrafi przekazywać swoją
wiedzę innym – jest trenerem zarówno taekwondo, jak i kickboxingu. Jedno z jego osiągnięć nabrało jednak szczególnego znaczenia. Medal zdobyty
podczas Mistrzostw Świata, zamiast pozostać pamiątką na półce, Igor oddał
przyjacielowi, który odszedł. Włożył go do jego trumny. Trudno znaleźć słowa, które opisałyby taki gest. To nie był już medal. Stał się
symbolem przyjaźni, pamięci i ogromnego serca chłopca, który potrafił zrezygnować
z czegoś dla siebie ważnego, aby ofiarować to komuś, kogo kochał. Igor ma w sobie niezwykłą ciekawość świata. Fascynuje go człowiek i jego ciało. Chce w przyszłości zostać neurochirurgiem. Już dziś poznaje anatomię, interesuje się
masażem i uczy się pracy z ludzkim ciałem. Czasem jego rodzice stają się jego
„pacjentami”, na których z ogromnym zaangażowaniem ćwiczy poznawane techniki. A kiedy nie zgłębia tajemnic ludzkiego organizmu, można znaleźć go w zupełnie
innym świecie. Igor uwielbia gotować, jeździ konno, interesuje się surfingiem, czyta
mangę, ogląda anime i potrafi z ogromną cierpliwością budować konstrukcje z
klocków LEGO. Jego dom jest zresztą miejscem równie niezwykłym jak on sam. Igor kocha zwierzęta
i razem z rodziną stworzył w domu prawdziwy mały świat egzotycznych stworzeń. Ma też wiele innych pasji, które pokazują, jak szerokie są jego zainteresowania i jak
ogromną potrzebę poznawania ma w sobie.
Muzyka pojawiła się w jego życiu w szczególnym momencie. Kiedy przeżywał
żałobę po śmierci ukochanego dziadka, rozpoczął naukę gry na pianinie. Być może
właśnie dlatego muzyka stała się dla niego czymś więcej niż nauką kolejnej
umiejętności. Stała się sposobem przeżywania emocji i radzenia sobie z trudnym
czasem. Bardzo ważne miejsce w jego życiu zajmuje również polskość. Igor wyrasta w
rodzinie, która pielęgnuje polskie tradycje, zwyczaje i wartości. Polska nie jest dla
niego jedynie krajem, z którego pochodzi jego rodzina. Jest częścią jego tożsamości. Razem z bliskimi śpiewa w chórze, uczestniczy w życiu rodzinnym i pielęgnuje to, co
zostało przekazane przez poprzednie pokolenia. Jest również człowiekiem głęboko wierzącym. Wiara daje mu siłę, pomaga
przechodzić przez trudniejsze chwile i jest ważną częścią jego codzienności. Mimo tylu zainteresowań, treningów, sukcesów i planów Igor pozostaje przede
wszystkim bardzo dobrym uczniem i kolegą. Jest pomocny, zaangażowany i potrafi
zauważyć drugiego człowieka. Nie potrzebuje wielkich słów, żeby pokazać, że mu
zależy. A nad wszystkim tym jest rodzina. To właśnie rodzina jest dla Igora jednym z najważniejszych miejsc na świecie. Szczególną miłością darzy swoją mamę. W jego opowieściach, planach i
codzienności widać, jak ważna jest dla niego. To ona jest częścią jego świata, bez
której trudno wyobrazić sobie jego życie. Patrząc na Igora, można odnieść wrażenie, że jego największym talentem wcale nie
jest sport, muzyka, gotowanie czy niezwykła łatwość uczenia się nowych rzeczy. Jego
największym talentem jest serce dla drugiego człowieka. Ma w sobie coś bardzo rzadkiego – połączenie siły i delikatności. Potrafi walczyć na
macie, zdobywać medale i prowadzić treningi, a jednocześnie ma w sobie ogromną
czułość, empatię i potrzebę niesienia dobra. Jego uśmiech mówi wiele. Jest szczery, jasny i pełen ciepła. Kiedy Igor się uśmiecha, trudno nie uśmiechnąć się razem z nim. Być może właśnie dlatego tak łatwo uwierzyć w jego marzenia o przyszłości. Jeśli
zostanie neurochirurgiem, będzie pomagał ludziom. Jeśli pozostanie przy sporcie, będzie kształtował młodych zawodników. Jeśli będzie gotował, nakarmi tych, których
kocha. Jeśli będzie grał na pianinie, być może znów będzie potrafił opowiedzieć
muzyką o tym, czego nie da się powiedzieć słowami. A jeśli kiedyś sam założy rodzinę, można przypuszczać, że będzie człowiekiem, dla
którego najważniejsze będą bliskość, troska i bezpieczeństwo jego najbliższych. Igor ma dopiero swoją własną drogę przed sobą. Ma jeszcze mnóstwo miejsc do
zobaczenia, rzeczy do odkrycia i marzeń do spełnienia. Ale jedno już dziś wydaje się
pewne.
Niezależnie od tego, dokąd zaprowadzi go życie, będzie zabierał ze sobą to, co jest w
nim najcenniejsze – dobro, które potrafi dawać innym. I właśnie dlatego Igor jest jednym z tych chłopców, których nie zapomina się łatwo. Edytka Skwira
#DwanaścioroWspaniałych #IgorAndrzejewski #WspaniałeDzieckoKwietnia #PoloniaPolanie #RadioCenzura #EdytaSkwira